IK WIL HET NIET!!

Deze woorden snikte ik vanmorgen bij de medisch maatschappelijk werker. We hadden over de keuzes die ik moet maken en dat ik daardoor bang ben de spelbreker te worden, de zeurpiet. Datgene wat ik niet nooit wil zijn.

Dat ik het moeilijk vind te praten over mijn MS, en dat zo weinig mensen die MS begrijpen, heb ik aan mezelf te danken. Omdat ik er niet over praat en alles met een glimlach toedek, ik durf er ook niet over te praten omdat het verdriet wat ik dan toelaat te groot is om te handelen.

En dan komt het grootste verdriet boven: ik wil dit niet, niet ziek zijn, geen nee hoeven zeggen, niet na een vol weekeind spijt hebben dat ik teveel heb gedaan. En die pijn is scherp, omdat ik heb eigenlijk ook nooit toelaat.

De medisch maatschappelijk werkster helpt me om die meer toe te laten, milder te zijn naar mezelf, niet zo streng te zijn in het oordelen over mijn keuzes. Zij en Wobke, mijn psycholoog, helpen mij om te gaan met deze absolute klote ziekte.

mseefje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s