Moe en ongelukkig

Zo’n dag waarop de zon schijnt, er sandalen aan kunnen en de jurkjes weer uit de kast…

Ik zie het wel, maar ik voel het niet. Vandaag in het ziekenhuis het tweede deel van mijn psychologisch onderzoek gehad, heftig. Is mijn vergeetachtigheid en mijn woordzoekerij passend bij mijn leeftijd, of is het gelieerd aan mijn MS? Daarbij is het zoiezo een confronterend onderzoek, misschien kunnen meer mensen van mijn leeftijd dit niet, maar de kans is toch groot dat het, in ieder geval ten dele, door mijn vermoeidheid wordt veroorzaakt.

De revalidatie van twee dagdelen per week, fysio, ergo, psycholoog, medisch maatschappelijk werk, zijn lichamelijk en geestelijk vermoeiend. Een mens zou van minder moe worden. Het is confronterend dat dingen die ik in het dagelijks leven heb geleerd te mijden nu aan het licht komen, en terecht. Mijn mentaliteit (en die van R for that matter) van schouders eronder heeft ons veel gebracht, maar nu is het tijd om te zien dat dat niet altijd meer gaat.

Wonderlijk hoe zo’n bui andere donkere gedachten naar boven brengt, verdiet, jaloezie, zelfbeklag, ontevree, alles wat ik NIET wil zijn en wil voelen.

Door dus, koken, kinderen voederen en de kleintjes in bed gooien en dan op mijn tandvlees naar koorrepetitie, maar ik ga want we oefenen vanavond Christoffel… De melodie en de tekst beloven dat het goed komt, wat het echt weer komt…dat MOET…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s