De waanzin

Na een heerlijke vakantie op Ameland, waar R en ik samen opnieuw de juiste koers vonden, keerde we zaterdag terug. Zondag bereikte ons het nieuws dat Tommy-Boy, een mede zeeverkenner van de groep van Mout om het leven was gekomen, bijna 14 jaar.

Maandag moest ik naar het ziekenhuis om onderzoek te doen voor mijn nieuwe medicijn, en om een oordeel te laten vellen over mijn nieuwe klachten, aan het eind van de dag bleek dat ik me de volgende ochtend voor een kuur in het ziekenhuis mocht melden. Tintelende handen, slapende rechter zij en ogen die niet goed samenwerken en trillen bij opzij kijken. Nu na drie dagen medicatie is en nog geen vooruit gang. Het maakt me bang.

Ook starte Mout maandag op het Griftland College, met alles wat er nu in haar leventje gebeurt, de waanzin van het overlijden van een vriend en de klote ziekte van haar moeder doet ze het fantastisch. Ze heeft vrienden gemaakt, nu al haar weg gevonden. Nog geen huiswerk, maar wel al elke dag met een enorme zware tas op de fiets naar school. Ik kan alleen maar diep respect voor haar hebben.

Gisteravond heeft de groep een afscheidsdienst gehouden voor Tommy, ik heb het verhaal  nog niet gehoord, ik lag er erg vroeg in. Ik hoop het straks te horen, als zij haar bed uit komt. Het moet een mooie en waardevolle avond zijn geweest. Vandaag neemt de familie afscheid van hun zoon, hun Tommy-Boy, een vader, moeder en zus die het onmogelijke moeten doen. Ik wens ze alle sterkte van de wereld…

Op Tommy-Boy

op Tommy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s