Yakult Ladies Run

logo_yakult_ladies_run

De dag zat tegen, mijn vader belde laat dat hij een dubbele afspraak had gemaakt. Hij kon niet komen oppassen. Haastig ben ik op zoek gegaan naar een andere opppas en die uiteindelijk om bijna zes uur gevonden in de Superoppas Julia.

Dus om half 8 ben ik richting de trein gegaan, vol goede moed, ik was wel wat moe, maar 40 min lopen zou ik toch redden. Om iets na achten stond ik aan de start waar we werden geëntertaind door een hupsende fanatieke dame en vier half blote mannen. Ik dacht dat we gingen rennen, maar de warming up bestond uit een soort van Zumba op de plaats.

Om half 9 klonk het startschot en gingen we, en al snel had ik in de gaten dat mijn rechter been niet mee wilde werken. maar toch ben ik door gegaan en rond de 2K ging ik heel hard neer, mijn rechterbeen ging niet mee omhoog waardoor ik struikelde en ongelofelijk hard (toch zo’n 8K per uur) op mijn muil ging. En mensen, de pijn was een ding, maar het verdriet over deze klote ziekte overspoelde me als een tsunami. Ik ben gaan huilen en ben niet meer gestopt.

Lopend ben ik over de finish gegaan, de trein naar Baarn genomen en naar huis gefietst.

Het was naïef om te denken dat ik in de avond na een dag actief zijn, met mijn lijf nog 5K zou kunnen rennen. En zo lever ik telkens een heel klein beetje in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s