De essentie van het leven

Mijn leven is drastisch aan het veranderen en ik kan er niet echt over bloggen. Niet dat ik het niet KAN, of dat ik het niet WIL, maar omdat het om meer mensen gaat dan mijzelf.

Ik vind het zo moeilijk om niet te schrijven over wat me bezig houdt, waar mijn hoofd over piekert, waar mijn handen van jeuken, waarover ik soms sta te schreeuwen in het bos. Over de essentie van mijn leven kan ik niet schrijven.

Natuurlijk zijn mijn kinderen de essentie, is mijn MS een essentie en daar schrijf ik graag over. Maar het gene waar het NU om gaat, daarover niet.

Natuurlijk kan ik er een word bestandje van maken, een start maken met een dagboek, maar dat is toch anders. Ik hou van de openheid van de blog en vlog, van de reacties die je krijgt.

Mijn gebrek aan gêne is niet voor iedereen. Dus moet ik me aanpassen. Maar lieve lezers, ook dit gaat weer voorbij en zal ik weer publiekelijk mijn emoties, ideeën en zieleroerselen het web op tiefen. En misschien wordt het wel spannender dan ooit.

Zoals Brigitte Kaandorp gisteravond zong: “Het komt allemaal, allemaal, allemaal, allemaal, het komt allemaal, allemaal, heus wel weer goed”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s