Totaal uit mijn doen

Goede neurologen zijn interdisciplinair

Via Facebook stuurde iemand mij dit artikel (aan te klikken hierboven), ik heb het natuurlijk helemaal gelezen en aangezien ik het erg interessant vond heb ik het doorgestuurd naar bekenden. Maar nadat ik het had laten inzinken heeft het me behoorlijk van mijn stuk gebracht.

Dat ik lichamelijk steeds meer last ga krijgen van mijn MS, is iets waar ik me al een tijd geleden bij heb neergelegd. Dat lijf is slechts het omhulsel, als mijn benen het niet meer doen, of als mijn armen niet meer mee willen werken, als mijn ogen minder gaan zien, als mijn oren minder gaan horen…daarvoor zijn oplossingen, hulpstukken en helpende handen. Maar dat mijn lijf ook cognitief achteruit gaat is iets wat ik niet kan handelen.

En natuurlijk wist ik het al een beetje, dat mijn geheugen slecht is en Ronald en ik wel eens grappen dat ik early onset alzheimer’s heb, vind ik het pijnlijk om te realiseren dat ook dit erger kan worden. Hoe moet ik mijn werk blijven doen als ik steeds meer ga vergeten? Hoe kan ik voor mijn kinderen zorgen als ik dat wat je mij nu vertelt, straks weer ben vergeten. En natuurlijk zal het niet ineens heel hard gaan, maar het feit dat het een blijvend symptoom is van mijn ziekte vind ik eng en heel verdrietig.

Gisteren heb ik de assistente van de neuroloog gebeld voor het maken van een afspraak. Ik wil met hem bespreken wat en of ik iets kan doen aan deze symptomen. En na dat gesprek kan ik weer door, mijn neuroloog heeft de wonderbaarlijke gave om mij mijn innerlijke rust en vertrouwen terug te geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s