Ruimte

Niemand heeft ooit gezegd dat een huwelijk makkelijk is, Ronald en ik hebben dat de afgelopen maanden weer lijfelijk ondervonden. In de afgelopen vier jaar zijn er twee zwangerschappen, twee kleine kinderen, veel te weinig uren slaap, vele kilo’s was en de nodige stress de revue gepasseerd. En in al die drukte en stress zijn we elkaar een beetje uit het oog verloren. Gelukkig zijn we allebei in staat geweest bijtijds aan de noodrem te trekken, te werken, te praten en elkaar de ruimte te geven om elkaar weer te vinden.

Er waren twee dingen die we als een wezenlijk gemis beschouwen:
Dat we te weinig tijd hebben voor elkaar, dus nu gaan we vaker een avondje samen eten en in September pakken we onze oude hobby weer op: stijldansen.
En dat we ruimte missen in huis, letterlijk ruimte om een plek voor onszelf te hebben, een plek waar de kinderen zich alleen kunnen terugtrekken. Waar alle kinderen en wijzelf een eigen kamer hebben en waar we letterlijk weer ruimte hebben om te kunnen ademen. Hoe dierbaar ons huis me ook is, we wonen hier nu 8 jaar, ik heb behoefte aan RUIMTE. Daarvoor moet het huis in de verkoop en de zoektocht naar een passend huis worden gestart. En de vraag is of dat in Baarn kan, mogelijk is, of dat we ergens anders naar toe willen.

En dan komen andere wensen en dromen ook weer om de hoek kijken, maar daarover een geheel andere blog.

Going to my home away from home

Zoals velen van jullie weten ligt mijn hart in NY, of ligt mij hart in NY en bij de familie Spelbrink. Als ik andere keuzes had gemaakt, mijn leven er anders had uitgezien, had ik er gewoond of niet ver daar vandaan. Maar ik woon in Baarn, verre van een metropool dus moeten we het anders oplossen en voor mij is dat om te proberen regelmatig naar die stad toe te gaan.

Volgende maand is het zover, ik ga met mijn kleine Kaat naar Edgewater, een plaatsje aan de andere kant van de Hudson waar mijn geliefde familie woont. Vorige keer dat ik ging was Toon 7 maanden en paste nog in zo’n leuk babymandje in het vliegtuig. Kaat zal daar helaas niet inpassen dus de vlucht baart me wel wat zorgen. Ruim 7 uur in het vliegtuig met een levendig en vrolijk meisje wat een enorm paar longen heeft. Ik zal van tevoren presentjes maken voor de passagiers om mij heen om alvast mijn good will te laten zien.

Maar meer nog heb ik er heel veel zin in, fijne mensen om me heen, die mooie stad die ik in mag, maar ook vooral weer uit om me in de rust en schoonheid van het huis van mijn familie te wentelen.