Overload

Voor het eerst in tijden heb ik het idee dat ik tegen een overload aanzit…

Het is allemaal even te veel, ik ben bang dat ik dingen, nee erger nog kinderen/mensen vergeet of verwaarloos. Overdag kan ik alleen maar denken aan het eind van de dag en aan het eind van de dag wil ik niet naar bed omdat dan in no time de volgende dag weer begint. Pijnlijk om toe te geven, maar het is me allemaal even teveel.

En ik weet dat als ik gewoon doorga het vanzelf weer in orde komt, rechtsom of linksom. Maar goed voor mijn gestel is het niet, goed voor mijn huwelijk is het niet, en de sfeer in huis wordt er ook niet beter van.

Doorbijten en doorgaan, en proberen af en toe te ademen en om me heen te kijken, want wat ik heb is ook mooi, prachtig, klein (Toon en Kaat) en groot (Mout en Bente), ontwikkelend en puberend. Allemaal zoals het gaat in de gang van het leven, vermoeiend maar mooi…

Breath in, Breath out…