Matrassen

Vorige week hebben we twee nieuwe matrassen gekocht en vandaag zijn de oude opgehaald, na 13 jaar trouwe dienst hebben we ze afgedankt.

Als matrassen toch eens konden praten, er zijn in ieder geval vier kinderen op verwekt, er is op gehuild en gelachen en hebben vier baby’tjes in geslapen (en dat terwijl het consultatiebureau het wist). Er is vloekend uit opgestaan, blijmoedig op gelegen, er is in gepiekerd, op wakker gelegen, op gelachen en hele vele uren op geslapen, zeker in mijn geval.

Deze matrassen hebben we gekocht toen we ons eerste huis kochten aan de Kuijperlaan in Baarn, in 1999. We namen het over van Mariska en Björn, zij lieten een ombouw achter dus wij hadden alleen de matrassen nodig. Het lijkt een leven geleden.

Maar de nieuwe matrassen zullen ook nog het nodige meemaken, ik zal niet zeggen: The best is yet to come, maar dat er nog veel moois, verdrietigs, grappigs e.d. aan zal komen, daar is geen ontkomen aan.

Weemoed

Nu het lente wordt en ik hoor ’s morgens vroeg of ’s middags als ik op bed lig de vogels kwinkeleren, bekruipt mij een gevoel van weemoed.

Ik ben opgegroeid in een prachtig huis in Baarn, met een al even prachtige grote tuin. Als dan in de lente de schuifpui openging kon je binnen de vogels horen fluiten en je zag de eekhoorntjes door de bomen schieten en ’s avonds, als je in de zomer op het terras zat, of in het gras lag kon je de vleermuizen over zien vliegen.

Dat huis staat voor mijn jeugd, al heb ik er maar relatief kort gewoond, van mijn zevende tot mijn veertiende, dat huis is mijn ouderlijk huis en toen het ouderlijk paar uit elkaar ging was het ook het einde van dit huis. Het huis staat voor mijn symbool voor een gelukkige jeugd en al was mijn vader weinig thuis en mijn moeder geen knuffelmoeder, ik ben daar heel gelukkig geweest.

Het was een plek die ik mijn kleinkinderen ook had gegund, samen met een opa en oma die samen de kleinkinderen te logeren kregen en die tuin om in de spelen en om met oma een enorme schaal aardbeien schoon te maken.

Die gescheiden ouders, dat blijft toch wel een dingetje. Hoe lang zijn ze nu uit elkaar? Ik denk een jaar of 22, net zo lang als ze getrouwd zijn geweest. Maar toch, weemoed is een raar ding…

 

 

 

Familie

Ik heb een all-time favoriete tante en dat is Dorien uit Amerika. Ik heb toen ik 17 was een jaar bij haar in huis gewoond en ben daar naar school gegaan.

Deze week is ze in Nederland met twee van haar vier kleinkinderen, Maceo en Addison. Gisteren was ze hier en we zijn met z’n allen naar Spakenburg gegaan. Hilarisch, ik had een afspraak gemaakt om de kinderen in klederdracht te hullen. Er stond een prachtige dame in vol ornaat op ons te wachten. Daar leerde we dat jongens tot vier jaar traditioneel ook een jurk droegen, en Toon wilde ‘ook mooi zijn’ dus maakte geen bezwaar.

AfbeeldingDaarna zijn we bij mijn oudste zus gaan eten, waar ook mijn moeder aanschoof en mijn andere zus. Mijn tante is een bijzondere vrouw, mijn dochter heet niet voor niets Kaat Barbara Dorien

We hebben nogal wat dingen waarvoor gespaard moet worden, maar een tripje New York komt zeker weer hoog op het lijstje!

Borstvoeding

Vandaag ben ik met Kaat naar het consultatiebureau geweest, niet het consternatie bureau of het concentratiebureau. Ik ben heel tevreden over ons CB in Baarn. Ik kan het altijd erg goed vinden met de arts, al zijn we het niet altijd met elkaar eens.

Kaat was bij geboorte 4110 gram en omgeveer 51 cm, nu, die maanden later, is ze 6875 gram en 62 cm. Dat is een whooping 2765 gram en 10 cm meer! Mijn hemel wat groeit zo’n kind snel en enkel en alleen op wat ik maak. Met mijn lijf voedt ik mijn kind en daar ben ik best trots op.

Toon drinkt ook nog steeds graag mammamelk, volgens hem smaakt het naar koekjes. Drie keer per dag mag hij, hij zou wel vaker willen. Toch is het feit dat Toon nog drinkt niet iets wat  altijd goed valt. Drinkt hij nu nog? Is er dan wel genoeg melk voor Kaat? Moet dat niet eens klaar zijn? Hij heeft het toch niet meer nodig?

Vandaag las ik een logje op borstvoeding.com: http://www.borstvoeding.com/voorjebegint/voorbereiding/nietnutritief-zuigen.html

De kern van dit stuk is dat drinken niet alleen gaat om voeding maar ook nog liefde en geborgenheid. Fijn en lekker bij mamma liggen. ook al is er een klein zusje wat die mamma’s aandacht vaak en veel overneemt.

Mijn beide kleintjes doen het heel goed op mamma’s melk en ik ben niet van plan binnenkort te stoppen tenzij ze het zelf aangeven.

IMG_1256