Martin Bril

Ik ken hem niet, ik lees hem al jaren in de Volkskrant en zie hem in DWDD. Man met een soms scherpe pen, vaak grappig en, zoals ik dat dan noem, een mooie man.

Maar de mooie man is ziek, in de volkskrant werd hij een tijd vervangen door Ronald Giphart, leuk maar toch geen Bril…en zijn lange afwezigheid baarde mij zorgen…ik ken de man niet…maar ik maakte mij zorgen.

Na een tijd zag ik hem weer bij DWDD, mager, grijs maar aan zijn ogen was niets verandert, glimmend onder zijn wenkbrauwen vandaan. Hij schrijf alweer een tijd in de volkskrant op zijn eigen vertrouwde plek, dat stuk van de krant dat ik elke ochtend als eerste opensla. Hij schrijf over van alles en af en toe komt zijn ziekte voorbij, het alom gevreesde KANKER…

Hij schrijft er eerlijk over, zonder angst of sentiment met een vleugje humor, en hij raakt mij diep. Ik wordt opeens niet alleen een lezer, maar een voyeur in zijn zieke leven. Ik voel me betrokken en blijf me zorgen maken…

"Er zijn vele onderzoeken gedaan. Het kan werken, het kan niet werken. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Of het bij oude dames met borstkanker beter werkt dan bij jongemannen met slokdarmkanker is niet bekend. Als het bij mij werkt, zou bij wijze van spreken wereldwijd de statistiek er anders uit komen te zien. Danben ik een plus in een zee van minnen. Toch mag niemand daar hoop uit putten, of laat ik het zo zeggen: gefundeerde hoop. Alle andere hoop doet ook leven" (Marin Bril)

Martin Bril

Ik ken hem niet, ik lees hem al jaren in de Volkskrant en zie hem in DWDD. Man met een soms scherpe pen, vaak grappig en, zoals ik dat dan noem, een mooie man.

Maar de mooie man is ziek, in de volkskrant werd hij een tijd vervangen door Ronald Giphart, leuk maar toch geen Bril…en zijn lange afwezigheid baarde mij zorgen…ik ken de man niet…maar ik maakte mij zorgen.

Na een tijd zag ik hem weer bij DWDD, mager, grijs maar aan zijn ogen was niets verandert, glimmend onder zijn wenkbrauwen vandaan. Hij schrijf alweer een tijd in de volkskrant op zijn eigen vertrouwde plek, dat stuk van de krant dat ik elke ochtend als eerste opensla. Hij schrijf over van alles en af en toe komt zijn ziekte voorbij, het alom gevreesde KANKER…

Hij schrijft er eerlijk over, zonder angst of sentiment met een vleugje humor, en hij raakt mij diep. Ik wordt opeens niet alleen een lezer, maar een voyeur in zijn zieke leven. Ik voel me betrokken en blijf me zorgen maken…

"Er zijn vele onderzoeken gedaan. Het kan werken, het kan niet werken. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Of het bij oude dames met borstkanker beter werkt dan bij jongemannen met slokdarmkanker is niet bekend. Als het bij mij werkt, zou bij wijze van spreken wereldwijd de statistiek er anders uit komen te zien. Danben ik een plus in een zee van minnen. Toch mag niemand daar hoop uit putten, of laat ik het zo zeggen: gefundeerde hoop. Alle andere hoop doet ook leven" (Marin Bril)

Anne of Green Gables

Als meisje keek ik altijd met mijn grote zus naar Anne of Green Gables. Ik heb daar geweldige herinneringen aan en vorige week liep ik de Blokker binnen en zag daar: Anne of Green Gables op DVD, alle drie de delen die ik nu stukje voor stukje ga kijken en genieten. Een beetje wentelen in weemoed…

Anne_of_the_green_gables_2 

Anne of Green Gables

Als meisje keek ik altijd met mijn grote zus naar Anne of Green Gables. Ik heb daar geweldige herinneringen aan en vorige week liep ik de Blokker binnen en zag daar: Anne of Green Gables op DVD, alle drie de delen die ik nu stukje voor stukje ga kijken en genieten. Een beetje wentelen in weemoed…

Anne_of_the_green_gables_2 

geef mij maar rust

Soms is het leven ingewikkeld, soms is je eigen leven ingewikkeld, soms is het leven van de mensen om je heen heel erg ingewikkeld, soms maken de mensen het elkaar zo ingewikkeld, soms maken we het voor onszelf ingewikkeld.

Waarom heb ik niet de rust om tevreden te zijn met wat ik heb, mijn huis, mijn gezin, de plek waar ik woon…Natuurlijk ben ik heel erg blij met mijn meiden en met mijn lieve echtgenoot, maar een dakkapel maakt het huis nog mooier, een ander land om te wonen zou ook wel heel erg gaaf zijn. Een studie, een andere fiets, een derde kind, enz., enz., enz.

KrokusNatuurlijk moet je een doel hebben om naar toe te werken, als er helemaal niets gebeurt kan je van  stilstand spreken toch? Maar op deze mooie lentedag, waar de krokusjes fier hun kopjes boven de grond steken, de vogels kwinkeleren, mijn dochter de konijnenhokken bij de kinderboerderij schoonmaakt en ik alleen mijn spijkerjackie nodig heb als ik naar buiten ga, wil ik genieten van wat ik heb en wie ik heb en de rest…de rest zal komen zoals het komt….

geef mij maar rust

Soms is het leven ingewikkeld, soms is je eigen leven ingewikkeld, soms is het leven van de mensen om je heen heel erg ingewikkeld, soms maken de mensen het elkaar zo ingewikkeld, soms maken we het voor onszelf ingewikkeld.

Waarom heb ik niet de rust om tevreden te zijn met wat ik heb, mijn huis, mijn gezin, de plek waar ik woon…Natuurlijk ben ik heel erg blij met mijn meiden en met mijn lieve echtgenoot, maar een dakkapel maakt het huis nog mooier, een ander land om te wonen zou ook wel heel erg gaaf zijn. Een studie, een andere fiets, een derde kind, enz., enz., enz.

KrokusNatuurlijk moet je een doel hebben om naar toe te werken, als er helemaal niets gebeurt kan je van  stilstand spreken toch? Maar op deze mooie lentedag, waar de krokusjes fier hun kopjes boven de grond steken, de vogels kwinkeleren, mijn dochter de konijnenhokken bij de kinderboerderij schoonmaakt en ik alleen mijn spijkerjackie nodig heb als ik naar buiten ga, wil ik genieten van wat ik heb en wie ik heb en de rest…de rest zal komen zoals het komt….

Te druk

Afgelopen weekeind had ik volgestopt met heel erg leuke dingen. Vrijdagavond logeerde mijn dochters bij mijn moeder en hebben we met het gezin bij mijn moeder gegeten, daarna heb ik met een vriendin de rest van de avond doorgebracht in een eetcafe tot we werden weggestuurd rond middernacht, zaterdag overdag ben ik met mijn jongste dochter naar Wageningen gereden om met mijn stiefzusje het feestweekeind voor mijn vader en stiefmoeder te organiseren, zaterdagavond was mijn nichtje hier en hebben we gezellig op de bank zitten beppen tot 11 uur.

Zondagochtend naar mijn schoonmoeder, na een uurtje slapen door naar een kinderfeestje en ’s avonds naar Stef Bos. En al deze activiteiten waren iets te veel. Het was allemaal heel erg leuk maar toen ik bij Stef Bos zat was het enige wat ik het allerliefste wilde: naar bed.

Ik heb van zijn show heel erg weinig meegekregen maar een liedje gaf mij kippenvel voordat ik bewust had geluisterd, blijkbaar raakte het mij op een andere niveau, en daar kan ik heel lang over nadenken, maar dat ga ik niet doen. Ik vind het gewoon heel erg mooi…

En de volgende keer dat ik naar Stef Bos ga, zal ik uitgeslapen en uitgerust zijn om optimaal de genieten van deze mooie en getanlenteerde man…