Kerst

Onze kerstboom staat, samen met mijn meiden heb ik hem opgetuigt. Het is een tijd die melancholiek maakt. Het is vroeg donker, in de bomen branden lampjes en buiten is het koud.

Het is ook de tijd dat ik valkuilen zet voor mezelf, mezelf kan laten verdrinken in zelfmedelijden en dramatiek. Dat ik mezelf o zo zielig vind dat ik MS heb en dan ik zo’n moeilijk jaar achter de rug heb. Dat alle lastige en verdrietige momenten van het afgelopen jaar aan mijn geestesoog voorbij gaan en ik mezelf huilend op bed terugvind.

Gelukkig ben ik heel goed in staat mezelf bij de lurven te pakken, eens flink te schudden, mezelf vermanend toe te spreken en mijn tranen te drogen. Ik ben ervan overtuigt dat je jezelf dat soort momenten moet toestaan, het is ook allemaal niet makkelijk. Maar als je erin blijft verdrink je echt en dat kan de bedoeling niet zijn, want wat is er nou eigenlijk te klagen? Ik heb een (eindelijk) stabiel en gelukkig huwelijk, twee prachtige dochters en aan geld en goed geen tekort.

Geen reden om te mokken dus, ik ben gelukkig met moeilijke momenten, maar wie heeft ze niet. En als ik om me heen kijk heb ik het verdomd goed voor elkaar…

One comment

  1. esther · december 16, 2008

    ik vind je een dapper kipje! šŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s