lijden in stilte

Ik ben geveld door een keelontsteking wat tot gevolg heeft dat ik alleen nog maar kan fluisteren. De dokter heeft zelfs verzocht om zo min mogelijk te praten. Diegene die mij kennen weten dat dit voor mij een bijna onmogelijke opdracht is.
Maar ja, ik kan het gewoon niet en dan zit er weinig anders op. Toegegeven, net op de fiets met mijn 5 jaar oude dochter moest ik toch af en toe wel mijn stem laten klinken om geen ongelukken te laten gebeuren. Maar het doet pijn en klink vreselijk.
Toch geeft het ook tijd voor introspectie, in stilte, mijzelf niet overschreeuwend kom je tot mooie ideeën en gedachten. En het werkt ook wonderlijk wel op mijn jongste dochter. Ik kan niet antwoorden op haar af en toe irritante gezeur en uiteindelijk geeft ze het dan op. Een mooie ontdekking want meestal ga ik na vijf keer dezelfde vraag mijn stem verheffen.
Je leert nog eens wat als je lijf je voor een onvoldongen feit stelt, maar ja, dat wist ik eigenlijk al.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s