Mijn arme Bente

Afgelopen vrijdag fietste ik met de meiden naar huis, Mout in de bakfiets en Bente achterop. Ik heb achterop een beugeltje als rugleuning en stepjes voor de voeten. Bente zat te zingen en was vrolijk, zwaaide met haar beentjes heen en weer, ik waarschuwde haar: Bente, voetjes op de stepjes en nog eens en nog eens en toen stond ik opeens stil. Mijn fiets blokkeerde, Bente haar voetje zat vast tussen de spaken.

Vreselijk, het werd dik en blauw, ik heb het gekoeld en gezorgd dat Bente het hooghield. Van alle schrik is ze twee uur gaan slapen en ik dacht dat het allemaal wel meeviel.

Maar niets is minder waar, gisteren had ze er zo’n pijn aan dat ik vanmorgen met haar naar de huisartsenpost ben gegaan. De dokter dacht niet dat het gebroken was, maar wilde toch dat er foto’s werden gemaakt:

Daaruit bleek dat ze haar scheenbeen heeft gebroken: een spiraalbreuk in het bot en ze zit tot haar bijbeen in het gips. Ze koos rood, het is wel fleurig, maar oh zo zielig, een meisje van 4 met een enorm rood gipsbeen.

One comment

  1. Barbara · maart 12, 2008

    Hoi Eef,

    Mooie verhalen weer en ja, wat een tijd he. gelukkig heb je nY in het vooruizticht.

    liefs,
    Barbara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s