verlies

Wie hier regelmatig leest heeft in het verleden, december vorig jaar, mijn log genaamd "wake up call" gelezen.

Met alle wil van de wereld kan je het soms niet bij elkaar houden…

verlies

Wie hier regelmatig leest heeft in het verleden, december vorig jaar, mijn log genaamd "wake up call" gelezen.

Met alle wil van de wereld kan je het soms niet bij elkaar houden…

New York

De koffer is (bijna) gepakt. Ik ben ingechecked, de kleren voor de meiden liggen klaar voor de komende week. De bedden zijn schoon. Mijn vader komt mij morgenochtend halen en dan kan de reis beginnen.

Ik kijk er erg naar uit, lekker even doen en laten waar ik zin in heb, geen verantwoordelijkheden. Alleen maar genieten, en leuke dingen doen.

Ik zal rapport uitbrengen als ik terug ben. See you later…alligator

New York

De koffer is (bijna) gepakt. Ik ben ingechecked, de kleren voor de meiden liggen klaar voor de komende week. De bedden zijn schoon. Mijn vader komt mij morgenochtend halen en dan kan de reis beginnen.

Ik kijk er erg naar uit, lekker even doen en laten waar ik zin in heb, geen verantwoordelijkheden. Alleen maar genieten, en leuke dingen doen.

Ik zal rapport uitbrengen als ik terug ben. See you later…alligator

Mijn arme Bente

Afgelopen vrijdag fietste ik met de meiden naar huis, Mout in de bakfiets en Bente achterop. Ik heb achterop een beugeltje als rugleuning en stepjes voor de voeten. Bente zat te zingen en was vrolijk, zwaaide met haar beentjes heen en weer, ik waarschuwde haar: Bente, voetjes op de stepjes en nog eens en nog eens en toen stond ik opeens stil. Mijn fiets blokkeerde, Bente haar voetje zat vast tussen de spaken.

Vreselijk, het werd dik en blauw, ik heb het gekoeld en gezorgd dat Bente het hooghield. Van alle schrik is ze twee uur gaan slapen en ik dacht dat het allemaal wel meeviel.

Maar niets is minder waar, gisteren had ze er zo’n pijn aan dat ik vanmorgen met haar naar de huisartsenpost ben gegaan. De dokter dacht niet dat het gebroken was, maar wilde toch dat er foto’s werden gemaakt:

Daaruit bleek dat ze haar scheenbeen heeft gebroken: een spiraalbreuk in het bot en ze zit tot haar bijbeen in het gips. Ze koos rood, het is wel fleurig, maar oh zo zielig, een meisje van 4 met een enorm rood gipsbeen.