Haar ogen staan vermoeidt en achterdochtig, als ik haar hand pak voel ik alleen maar botjes. Als ik haar arm streel over haar rimpelige huid gaat haar huid heen en weer, ze heeft er teveel van.

Ze spreekt over mensen die haar in de maling nemen, over stukken in de krant die niet waar zijn, over doktoren die zich verkleden en haar pillen beloven waardoor ze weer beter wordt…

Ze kijkt me aan: "waarom huil jij?" "Omdat ik het zo erg vind dat u zo ziek bent, oma." Ze zegt dat ze van me houdt en in haar ogen zie ik weer mijn oma die mij zo vreselijk dierbaar is.

Haar ogen staan vermoeidt en achterdochtig, als ik haar hand pak voel ik alleen maar botjes. Als ik haar arm streel over haar rimpelige huid gaat haar huid heen en weer, ze heeft er teveel van.

Ze spreekt over mensen die haar in de maling nemen, over stukken in de krant die niet waar zijn, over doktoren die zich verkleden en haar pillen beloven waardoor ze weer beter wordt…

Ze kijkt me aan: "waarom huil jij?" "Omdat ik het zo erg vind dat u zo ziek bent, oma." Ze zegt dat ze van me houdt en in haar ogen zie ik weer mijn oma die mij zo vreselijk dierbaar is.

Beeld en Geluid

Gisteren zijn wij met de kinderen naar Beeld en Geluid geweest in Hilversum en ik kan het iedereen, met en zonder kinderen, aanraden. Ik heb genoten en zo ook de kinderen. Je kan er van alles doen. Oude filmpjes kijken, foto’s van jezelf bewerken, journaals regisseren en dat alles in dat prachtige gebouw.

Beeld_en_geluid_2Ik weet dat de eerste keer dat ik het zag, ik sprakeloos was van verbazing en bewondering, maar van binnen is de architectuur minstens zo mooi…

Beeld en Geluid

Gisteren zijn wij met de kinderen naar Beeld en Geluid geweest in Hilversum en ik kan het iedereen, met en zonder kinderen, aanraden. Ik heb genoten en zo ook de kinderen. Je kan er van alles doen. Oude filmpjes kijken, foto’s van jezelf bewerken, journaals regisseren en dat alles in dat prachtige gebouw.

Beeld_en_geluid_2Ik weet dat de eerste keer dat ik het zag, ik sprakeloos was van verbazing en bewondering, maar van binnen is de architectuur minstens zo mooi…

Krokusvakantie

Vandaag is voor ons de vakantie begonnen. De juffen van de Montini hadden een studie dag, dus de meiden hadden vandaag ook vrij.

Mout vond het dan wel een goed idee om naar Ballorig in Houten te gaan, want alleen wij hadden een studiedag dus dan zou het wel lekker rustig zijn. Ik vond dat zo’n een briljante vondst van haar (voor de goede orde: ze is 5) dat wij inderdaad naar Ballorig zijn gegaan. Erg rustig en erg leuk.

De meiden hebben ’s middags bij oma gespeeld, ik heb geslapen en ’s avonds hebben Ronald en ik daar gegeten en de meiden mochten ook nog bij oma logeren. Morgenochtend is er dus niets wat ons wekt, de wekker wordt uitgezet en elke vorm van tijd vergeten…een goed beginvan de vakantie…

Krokusvakantie

Vandaag is voor ons de vakantie begonnen. De juffen van de Montini hadden een studie dag, dus de meiden hadden vandaag ook vrij.

Mout vond het dan wel een goed idee om naar Ballorig in Houten te gaan, want alleen wij hadden een studiedag dus dan zou het wel lekker rustig zijn. Ik vond dat zo’n een briljante vondst van haar (voor de goede orde: ze is 5) dat wij inderdaad naar Ballorig zijn gegaan. Erg rustig en erg leuk.

De meiden hebben ’s middags bij oma gespeeld, ik heb geslapen en ’s avonds hebben Ronald en ik daar gegeten en de meiden mochten ook nog bij oma logeren. Morgenochtend is er dus niets wat ons wekt, de wekker wordt uitgezet en elke vorm van tijd vergeten…een goed beginvan de vakantie…

buiten je eigen kader

Ronald heeft Chinees gehaald vanavond, ik heb een uitputtende dag gehad, de Modiodal is uitgewerkt. Lekker makkelijk dus. In de zak van de Chinees zitten geen gebakken bananen terwijl Ronald ze wel heeft besteld en afgerekend.

Na het eten rij ik dus terug naar de Chinees, Bente is nou eenmaal dol op die bananen. Ik kan niet dichtbij parkeren en wil en kan gewoon even niet ver lopen. Ik parkeer dus bij een gele streep. Er stopt een auto, de mevrouw vraagt haar dochter het raampje naar beneden te draaien:

"U mag daar niet parkeren" "dat weet ik, maar ik hoef alleen maar iets op te halen" "Dan parkeert u toch verder op" "Ik hoef alleen maar iets op te halen, ik ben zo weer terug" "Ja, maar het mag niet" Zij rijdt nu weg en ik roep nog: "Prettige avond"

Toen ik nog bij Albert Heijn werkte had je altijd mensen die vreselijk onaardig waren. Het bloed onder je nagels vandaan haalde, extra dun gesneden rookvlees of andere ingewikkelde eisen onaardig aan je vroegen. Ik heb toen heel snel geleerd dat je beter kan bedenken dat die mensen bv. net hun moeder hebben begraven, of ontslagen zijn, of misschien ziek zijn en daar niet mee overweg kunnen.

Wij, ja ik ook (ik probeer het niet te doen), hebben allemaal al zo snel ons oordeel klaar. Wij hebben allemaal onze eigen normen en waarden en leggen die maar wat graag op de ander. Maar we weten niet wat die ander drijft als we er niet om vragen.

Had die mevrouw gevraagd waarom ik daar parkeer had ik geantwoord: "Ik heb MS en het lopen gaat even niet zo goed en ik hoef alleen iets op te halen wat al klaar ligt". Maar waarom heb ik haar zoiezo niet vertelt dat ik MS heb? Ik denk, omdat als iemand mij zo met een vooringenomen oordeel benaderd, ik het zo moeilijk en misschien wel misplaatst vind om met mijn MS te schermen…