Weer een fase voorbij

Mijn kleine meisje wordt morgen 4 jaar…

Afgelopen woendag heeft ze getrakteerd op de peuterspeelzaal en afscheidt genomen van haar juffen en van haar vriendjes en vriendinnetjes. Er is een fase voorbij, het baby- en peutertijdperk is defenitief afgesloten en ik moet er erg aan wennen. Bente niet, zij gaat met grote sprongen vooruit, voor haar telt alleen de toekomst en die biedt uitdagingen en verandering en daar kan zij niet snel genoeg aan beginnen.

Het zal allemaal wel wennen, maar nu nog een nachtje geniet ik van mijn dochter van drie in haar bedje, die vredig slaapt, onwetend van de toekomst, en alle jaren school die nog in het verschiet liggen.

Opvoeden is loslaten toch, nu, het grote loslaten gaat beginnen…

Weer een fase voorbij

Mijn kleine meisje wordt morgen 4 jaar…

Afgelopen woendag heeft ze getrakteerd op de peuterspeelzaal en afscheidt genomen van haar juffen en van haar vriendjes en vriendinnetjes. Er is een fase voorbij, het baby- en peutertijdperk is defenitief afgesloten en ik moet er erg aan wennen. Bente niet, zij gaat met grote sprongen vooruit, voor haar telt alleen de toekomst en die biedt uitdagingen en verandering en daar kan zij niet snel genoeg aan beginnen.

Het zal allemaal wel wennen, maar nu nog een nachtje geniet ik van mijn dochter van drie in haar bedje, die vredig slaapt, onwetend van de toekomst, en alle jaren school die nog in het verschiet liggen.

Opvoeden is loslaten toch, nu, het grote loslaten gaat beginnen…

Werk

Vandaag heb ik het gesprek gehad met mijn baas, de directeur van de school van Mout en Bente, Elsbeth Kwant. Ze is heel erg tevreden en wil mijn contract verlengen tot Maart!! Daarna beslist ze of dit tijdelijke contract word omgezet in een vast contract.

Ik ben helemaal blij, anders was het binnenkort allemaal voorbij geweest. Extra leuk is het ook dat het UWV heeft gezegd dat mijn bijverdienste geen invloed hebben op mijn uitkering. Het is relatief zo weinig, dat ze het niet verrekenen. Maar voor mij is dat net dat beetje extra om mezelf wat luxe te gunnen: nagels…verfbeurt…kleding…

Geld maakt niet gelukkig, maar het helpt wel een eind op weg…

Werk

Vandaag heb ik het gesprek gehad met mijn baas, de directeur van de school van Mout en Bente, Elsbeth Kwant. Ze is heel erg tevreden en wil mijn contract verlengen tot Maart!! Daarna beslist ze of dit tijdelijke contract word omgezet in een vast contract.

Ik ben helemaal blij, anders was het binnenkort allemaal voorbij geweest. Extra leuk is het ook dat het UWV heeft gezegd dat mijn bijverdienste geen invloed hebben op mijn uitkering. Het is relatief zo weinig, dat ze het niet verrekenen. Maar voor mij is dat net dat beetje extra om mezelf wat luxe te gunnen: nagels…verfbeurt…kleding…

Geld maakt niet gelukkig, maar het helpt wel een eind op weg…

Ik ben het zat

Ik ben het zat. Ik ben het praten zat. Ik ben het zat om aan iedereen laten zien hoe geweldig ik wel niet met dit alles om kan gaan. Ik ben het zat om anderen gerust te stellen. Ze te laten zien dat ik het echt wel red, dat ik er prima mee om kan gaan.

Moe, ik ben zo vreselijk moe, er komt niets uit mijn handen, en ben verdrietig. Ja, maar moe was ik ook voordat ik MS had – oftewel voordat me verteld werd dat ik MS had. Heb. Niet had, maar heb. MS heb je en dat heb je voor de rest van je leven. Niemand kan me zeggen wat ik daarvan ga merken, niemand kan me zeggen wat mijn klachten zullen zijn, niemand kan me zeggen of ik hierdoor gehandicapt ga worden en zo ja, wanneer. Niemand kan er iets aan doen. Niks! Niemand! En ik? Ik heb MS en ik ben moe.