Moe

Moe word ik van het UWV, of hoe heet het tegenwoordig, moe word ik letterlijk van mijn ziekte en moe word ik ook figuurlijk van mijn ziekte. De UWV laat mij zitten wachten onder het zwaard van Damocles, mijn ziekte is een constante onzekere factor en slapen kan ik altijd.

En als ik iemand in de supermarkt tegen kom die ik lang niet heb gezien komt na koetjes en kalfjes de onvermijdelijke vraag: "en hoe gaat het nou……met jou?" Met als antwoord dat het eigenlijk wel goed gaat (wie geeft er eerlijk antwoord op die vraag?)  en dan de mooie zin en ik hoor hem altijd: "Je ziet er ook geweldig uit!"

En het is niet dat ik dat niet graag hoor, maar je kan aan mij ook niet zien dat ik ziek ben en toch blijven mensen dat verwachten. Hoe moe ik ook ben, hoe beroerd ik me ook voel, ik zie er altijd goed uit. En met een glimlach op mijn gezicht weet ik soms een hoop te verbloemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s